De 23-jarige Mariska de Jong werkt met veel plezier op de afdeling Verpakken van Empatec. Hier voert ze allerlei werkzaamheden uit, zoals verpakken, labelen en sinds ze haar heftruckcertificaat heeft gehaald, rijdt ze zelfs op een heftruck rond. “Het werk is heel afwisselend. Ik hoop hier nog heel lang te blijven”, vertelt ze enthousiast.
Mariska de Jong is 23 jaar en komt uit Ureterp. Sinds twee jaar woont ze in een woonvorm in Franeker. Daar heeft ze het erg naar haar zin. Datzelfde geldt voor het werken bij Empatec, waar ze de afgelopen jaren een flinke ontwikkeling heeft doorgemaakt.
Hoe ben je bij Empatec terechtgekomen?
“Ik heb hier vier jaar geleden stage gelopen. Daarna mocht ik hier blijven werken. Ik heb een paar keer een jaarcontract gekregen en inmiddels heb ik een vaste baan.”

Kun je wat meer over je werk vertellen?
“Ik voer veel verschillende werkzaamheden uit. We pakken allerlei producten in. Vandaag stoppen we bijvoorbeeld droogshampoo in dozen. Een andere keer tandpasta, of verf. En we hebben een snoepafdeling, waar we snoep verpakken. Dan moeten we soms ook afwegen. Het inpakken doe ik met de hand. Maar ik werk ook veel met machines. Bijvoorbeeld om de etiketten op producten te plakken. Dat moet heel nauwkeurig. De etiketten moeten op een vaste plaats. Daarom zijn er foto’s. Hierop kunnen we precies zien waar we ze moeten plakken. Ik kan de machine zelf aan- en uitzetten en de rollen met etiketten verwisselen. Soms werk ik met een machine om producten in krimpfolie te verpakken. En ik mag vrachtwagens in- en uitladen met de heftruck.”
Dat is stoer! Vind je dat niet moeilijk?
“Ja, het is best wel lastig. Want je moet heel goed opletten. Ik moest eerst een certificaat behalen. Dat vond ik minder moeilijk. Ik vind het wel heel leuk om te doen. Maar de andere werkzaamheden zijn ook leuk.”

Hoe ziet jouw werkdag eruit?
‘Ik begin om 8 uur. Om half 1 hebben we pauze. Om half 5 ga ik naar huis. En tussendoor zijn er vaak nog extra pauzes. Ik doe veel verschillende dingen, dus iedere dag is anders.”
Heb je leuke collega’s?
“Ja, ik heb hele leuke collega’s. Er werken ook een paar mensen van mijn woongroep. En ik heb hier mijn vriend Tim leren kennen. Zijn moeder was mijn vroegere schooljuffrouw. Dat is echt heel toevallig.”

Hoop je dit werk nog lang te doen?
“Ja dat hoop ik wel. Ik heb het erg naar mijn zin.”
Zou je ook nog andere werkzaamheden willen uitvoeren?
“Nee, niet echt, Zoals het nu gaat, is het helemaal prima.”

“Heel tevreden over de ontwikkeling van Mariska”
Johannes Deelstra, Teamleider van Empatec Verpakken in Franeker, is heel tevreden over de ontwikkeling van Mariska. “Mariska is binnen gekomen als erg stil en verlegen meisje dat thuis woonde. In de afgelopen jaren heeft ze erg veel geleerd en heeft ze zich ontwikkeld tot een zelfstandige, mondige jonge dame. Ze komt voor haarzelf op en kan prima verwoorden wat ze bedoelt. Ook woont ze nu begeleid. Ze leert daar zoveel mogelijk zelfstandig te wonen, koken, huishouding et cetera. We zijn heel trots op haar en we hopen dat ze nog lang bij ons blijft werken.”
Tekst: Wendy Noordzij
Foto’s: Andries van der Werf