Al rijdend naar de kop van Overijssel schiet er een gedachte door mijn hoofd. Hoe staat het met de balans? Vaak is deze vraag aanleiding voor een stortvloed aan vervolgvragen. Heeft mijn werk wel effect? Doe ik niet een beetje veel? Ik vind álles leuk. Wanneer is het té veel? Stiekem vind ik het ook wel prettig, al die deadlines, mensen, praatjes, koffies, verschillende werelden en uiteenlopende rollen. Genieten, toch?
Prompt gaat de commercial op NPO radio 2 over in een liedje. Niet zomaar een liedje. Maar één dat, ondanks het happy poppunk deuntje, een heel waardevolle boodschap bevat. Ik zing mee. (Wees gerust, dit doe ik alleen solo, in de auto. Of wanneer ik pannenkoeken bak.)
Somebody once asked, “Could I spare some change for gas?
I need to get myself away from this place”
I said, “Yep, what a concept
I could use a little fuel myself and we could all use a little change”
Sowieso barst de hele track van Smash Mouth van briljante woordspelingen, maar deze passage is er eentje van het niveau selfhelp-boek hoor! Ik denk weer aan een paar minuten geleden. Waar laad ik van op? Mensen ontmoeten. Mooie stukken schrijven waarin het gevoel dat ik bij het schrijven ervan had, echt overkomt. Ervaringen meegeven aan de kinderen. Concerten, muziek. Reizen, ontdekken, op verkenning in een buitenlandse supermarkt. Ik haal veel plezier uit de diversiteit der dingen. Van alle rollen. Van schrijver tot marktorganisator tot collectecoördinator. En van festivalganger tot moeder die de judomatten opruimt.
Hoe fijn de energie ook is die je van alle leuke dingen doen krijgt – het kóst ook energie. Tell me about it. Na een jaar waarin ik keihard op de rem moest trappen, is het nog steeds aftasten. Wanneer is het tijd voor ‘bijtanken’? En wanneer tijd voor verandering? En waar blijft die f’n balans? Soms is een briefje op je koelkast met de tekst ‘Ik ga het anders doen’ genoeg om iets los te schudden. Of het nu een sleur, een routine of je ondernemersvisie is. Ooit zorgde dit briefje, gekregen van een wijze vriendin cq ademcoach, ervoor dat ik ontslag nam bij mijn werkgever. Na 10 jaar hangt dit briefje er nog steeds. Vergeeld papier, vervaagde letters, keukenspetters.
Twee vragen die jij aan jezelf als mens, maar ook als ondernemer kunt stellen:
- waar laad jij van op?
- wat ga jij anders doen?
Bij de tweede vraag is het niet direct de bedoeling dat je er meteen op acteert. Het gaat erom dat je door het uitspreken ervan de deur openzet voor andere mogelijkheden. Vaak komt het dan vanzelf op je pad. Aldus de wijze woorden van diezelfde coach.
Ik hoop dat het jou mag brengen wat het mij bracht. Ik ben benieuwd!
Clara Bloemhof